Dzień dobry w listopadowy poniedziałek !!!
Ostatnie prace porządkowe, doglądanie rabat i przygotowywanie roślin do zimowego odpoczynku. Sezon ogrodowy powoli dobiega końca, choć jak wiadomo, w ogrodzie zawsze znajdzie się coś do zrobienia.
Dalie wykopane, czosnek posadzony, cebulki kwiatowe również już na swoich miejscach. Zostało jeszcze powiązać trawy ozdobne, tylko sznurek gdzieś się zapodział… Hihi. 😉
No i oczywiście liście! Grabienie, grabienie i jeszcze raz grabienie. Praktycznie na okrągło, niczym syzyfowa praca. Liście trafiają na kompost, do warzywniaka i na rabaty. Jest ich naprawdę sporo!
Często można spotkać się z opinią, że w naszym klimacie liście nie zdążą rozłożyć się do wiosny. Śmiem jednak twierdzić, że przynajmniej w moim ogrodzie wygląda to nieco inaczej.
Liście mirabelek czy świdośliwy są idealne, ponieważ rozkładają się stosunkowo szybko. Liście dębu, kokornaka czy sumaków to już zupełnie inna historia. Te faktycznie potrzebują więcej czasu. Ale przecież nie oznacza to, że nie warto ich wykorzystywać! Ściółkowane na rabatach, w warzywniaku czy wrzucane na kompost, z czasem również się rozkładają. Woda, wilgoć i naturalne procesy robią swoje. Każdy rodzaj liści ma po prostu swoje tempo.
Dobrym patentem jest również podlewanie kompostu roztworem drożdży. A jak wiecie, ja drożdżami podlewam bezpośrednio wszystkie rośliny w ogrodzie. 😉
Taka liściowa ściółka ma wiele zalet. Przede wszystkim chroni rośliny przed mrozem, zatrzymuje wilgoć w glebie i ogranicza rozwój chwastów. Owszem, cebulowe rośliny mają czasem nieco trudniej z przebiciem się przez grubszą warstwę liści, ale uwierzcie mi – mają siłę! Przebijają się i wychodzą na światło dzienne. Co ma wyjść, to wyjdzie!
Jednym słowem, zostały nam już praktycznie drobne prace. Mrozy bywają całkiem solidne, a liście z drzew znikają w oczach. Grabienie co drugi dzień stało się niemal codziennością.
Miniony weekend spędziliśmy spokojnie. Te ciągłe wahania temperatur sprawiają jednak, że mój organizm mocno je odczuwa. Od kilku dni funkcjonuję z bólem głowy. A kiedy przychodzą naprawdę silne mrozy, zaczynają się moje problemy z nogami. Bóle od kolan w dół potrafią być okropne. Do tego nocne wstawanie po wypiciu większej ilości wody… No cóż, hihi. Jesienne uroki! 😉
A tymczasem poranki w lesie i naszym ogrodzie wyglądają jak wyjęte z filmu. Magicznie! Czekam, aż wszystkie liście dębów opadną, żeby wreszcie móc ogarnąć trawnik w sadzie. Tylko ta aura dookoła…
Mgła. Czasem tak gęsta, że aż strach jechać samochodem. Hihi. Jest niesamowicie! Uwielbiam mgłę. Wtedy wszystko zwalnia, robi się cicho, spokojnie i tak pięknie, że chciałoby się zatrzymać ten moment na dłużej.
Jest jednak jedna rzecz, która trochę odbiera temu uroku – wariaci na drogach. Kochani, noga z gazu! Naprawdę, to nie są żarty. Chwila brawury, kilka niepotrzebnych wygłupów i może skończyć się tragedią.
Pamiętajmy, że każdy z nas ma dla kogo żyć. To, że podczas mgły poruszamy się ślimaczym tempem, nie oznacza, że nie potrafimy jeździć. Oznacza, że dbamy o bezpieczeństwo swoje i innych. Mamy swoje cele, plany i ludzi, dla których chcemy wracać do domu.
Las otulony mgłą 👉 TUTAJ
Ostrożności nigdy za wiele!
Uważajcie na siebie – zarówno na drogach, jak i podczas prac ogrodowych. O przeziębienie w taką pogodę nietrudno. Noce zimne, dni iście jakby letnie, aż prosi się, żeby zdjąć kurtkę. Ale ostrożnie!
Ba! Kiedy ja właściwie zaczęłam nosić kurtkę, czapkę i ciepłe skarpety? Nie wiem. Tak po prostu, z dnia na dzień, przyszła listopadzica. 🍂
PS. Dobrze, że przynajmniej wiatr nie wieje, bo gdyby jeszcze zawiało, to dopiero byłoby zimno! Hihi.
Do usłyszenia! 🙋🏼❤️ Agata.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz