Lipcowy ogród – kwitnące lilie, ogrodowe refleksje i prace w ogrodzie w połowie lata.

 Dzień dobry w poniedziałek

Jak co poniedziałek, witam Was bardzo serdecznie. To już moja mała tradycja. Wczesnym rankiem wychodzę do ogrodu, żeby pokazać Wam, jak zmienił się przez ostatnie dni. Lubię wracać do tych samych miejsc i obserwować, jak ogród żyje swoim rytmem. Każdy tydzień przynosi coś nowego.

Minione dni były jednak bardzo nieprzewidywalne. Pogoda nie mogła się zdecydować, czy chce nas obdarować deszczem, czy słońcem. Były chwile spokojne, ale zdarzały się też bardzo silne podmuchy wiatru, które dawały się we znaki zarówno ludziom, jak i roślinom.

Ten tydzień skłonił mnie również do pewnych refleksji. W życiu, podobnie jak w ogrodzie, wszystko ma swój czas. Są rośliny, które przez lata zachwycają swoim pięknem, stają się ważną częścią naszego ogrodu, a potem nagle ich już nie ma. Zostawiają po sobie wspomnienia, czasem nasiona, nowe życie. Z ludźmi bywa podobnie. Nigdy nie wiemy, z czym mierzy się drugi człowiek i jakie ciężary nosi w sercu. Dlatego warto być dla siebie życzliwym, uważnym i pamiętać, że życie jest niezwykle kruche. Czasem pozostaje nam tylko modlitwa, dobra myśl i nadzieja, że bliscy odnajdą kiedyś spokój.

Ten sezon po raz kolejny pokazał mi, że ogród najlepiej uczy cierpliwości i... pokory.

Zimą planuję mnóstwo zmian. Powstają pomysły. A potem przychodzi wiosna, lato i okazuje się, że udało się zrealizować tylko część planów. Pergola została zmieniona, kilka roślin przesadzonych, coś wysiane, ale wiele pomysłów znowu musi poczekać.

Dlatego chyba wrócę do prowadzenia mojego ogrodowego dziennika. Kiedyś regularnie zapisywałam wszystkie pomysły i obserwacje. Dziś widzę, że bardzo mi tego brakuje. Lata mijają błyskawicznie, sezon goni sezon, a niektóre marzenia ogrodowe wciąż czekają na swoją kolej.

Zmieniło się też moje podejście do pielęgnacji roślin. Częściej kieruję się własnymi obserwacjami niż tym czego nauczyłam się przez lata z internetu czy książek i czasopism. Nie wszystkie kocimiętki przycinam tak samo. Niektórych róż latem już nie ruszam, bo zauważyłam, że lepiej kwitną pozostawione w spokoju. Każdy ogród jest inny i nie ma jednej recepty dla wszystkich.

Patrzcie na swoje rośliny. Obserwujcie je. To one najlepiej pokażą Wam, czego potrzebują. Ściółkuję rabaty trawą i wyrwanymi chwastami, podlewam deszczówką i staram się ograniczać pracę tam, gdzie nie jest konieczna. Gęste nasadzenia sprawiły, że nawet podczas największych upałów rośliny świetnie sobie radziły.

Lipiec jest u mnie miesiącem lilii. Ich kwitnienie rozciąga się w czasie i właśnie to w nich uwielbiam. Najpierw zakwitają odmiany ozdobne, później martagony, następnie lilie drzewiaste i tygrysie. Dzięki temu przez wiele tygodni ogród nieustannie się zmienia.

Coraz piękniej wyglądają także floksy, jeżówki, przegorzany, przetaczniki, kłosowce, dalie i cynie. Powoli rozkwitają również onętki, a już niedługo swoje wielkie przedstawienie rozpoczną hortensje bukietowe.

W warzywniku także nie ma chwili odpoczynku. Zbieramy groszek, bób, pierwsze borówki i czarne maliny. Kwitną cukinie i kabaczki. Każdego dnia ogród daje coś nowego.

Najbardziej lubię jednak to, że nie da się go objąć jednym spojrzeniem. Przechodząc pod kolejnymi zielonymi bramami z kokornaka, powojników, róż, winorośli czy fasolki Blauhilde, trafiam za każdym razem do zupełnie innego świata. I właśnie taki ogród kocham najbardziej.

Twórzcie swoje ogrody po swojemu. Bawcie się roślinami, eksperymentujcie, obserwujcie i nie bójcie się iść własną drogą. Bo choć wszyscy sadzimy często te same gatunki, u każdego z nas powstaje zupełnie inny, wyjątkowy świat.

Życzę Wam pięknego tygodnia i zapraszam na spacer po moim lipcowym ogrodzie. 🌿💚

Z pozdrowieniami Agata 🙋🏽